BENISKY
NL
Terug

De mensen achter de skyline

Achter elke toren staan mensen: een burgemeester met een plan, architecten en een constructeur, bouwheren met zeer uiteenlopende methoden. Daarbij komen degenen die het oude Benidorm hebben gefotografeerd en het nieuwe naar de bioscoop hebben gebracht.

1922–2008 · burgemeester

Pedro Zaragoza Orts

Bestemmingsplan
1956
Hoogtebeperking afgeschaft
1963

Zaragoza was van 1950 tot 1967 burgemeester van zijn geboorteplaats. In zijn ambtstermijn ontstond het eerste bestemmingsplan voor Benidorm, in april 1956 goedgekeurd door de provinciale commissie voor stedenbouw. In 1963 schafte een wijziging de hoogtebeperking af; in hetzelfde jaar kreeg het Edificio Frontalmar als eerste toren de vergunning, in 1964 begon de bouw van Torre Coblanca. In 1959 richtte hij het schlagerfestival van de stad op.

Hij maakte in heel Europa reclame voor Benidorm: in warenhuizen in Stockholm liet hij bloeiende amandeltakken uitdelen, in 1965 reisde hij voor de “Operación Laponia” naar Finland. Beroemd is het verhaal dat hij in 1952 bikini's in het hele dorp zou hebben toegestaan, daarvoor met excommunicatie zou zijn bedreigd en negen uur op zijn Vespa zou hebben gereden om bij staatshoofd Francisco Franco voor zijn zaak te pleiten. Een decreet is noch in het stadsarchief noch in het archief van de Universiteit van Alicante te vinden; een voormalig gemeenteambtenaar zei dat de bikini gewoon werd gedoogd. Een historicus van de Universiteit van Alicante houdt de Vespa-rit voor verzonnen.

Bronnen: Wikipedia EN, Pedro Zaragoza · Universidad de Alicante, Hito 4 · Universidad de Alicante, Hito 9 · Histobenidorm, 2021 · Astrolabio (juanjfdiaz), 2014

architect · bestemmingsplan 1956

Francisco Muñoz Llorens

Plan
1956, met Luis Rodríguez
Hotel Victoria
ontwerp 1956/57

De architect uit Alicante werkte bij het ministerie van Volkshuisvesting toen Pedro Zaragoza hem benoemde tot “Arquitecto Municipal Honorario”, ere-stadsarchitect. Een salaris was er niet, omdat de gemeente daar geen geld voor had. Muñoz schreef het bestemmingsplan van 1956, samen met de architect Luis Rodríguez. Het plan voorzag nog in een tuinstad met lage huizen, maar werd de basis waarop Benidorm vanaf 1963 de hoogte in groeide.

Zijn planvoorstel zou hij naar eigen zeggen hebben ingediend met “cuatro rayajos”, vier krabbels. Volgens de blog Astrolabio vertaalde hij Le Corbusiers idee van de toren van kantoor naar wonen.

In Benidorm bouwde hij in de jaren 1950 zelf: chalets, de Apartamentos Berlín en Los Ángeles (1958) en het pretpark Manila Park (1958). Voor Hotel Victoria aan de weg naar Valencia, opdrachtgever José Moncho Mayor, tekende hij in 1956/57 een uitgesproken modern ontwerp, terwijl andere gebouwen van hem uit die jaren traditioneel bleven. Het hotel kreeg het eerste hotelzwembad van de stad, aangelegd in een voormalig irrigatiebassin.

Bronnen: Astrolabio (juanjfdiaz), 2016 · Valencia Plaza · El Periòdic · Juan-José Chiner Vives, Benidorm. Los orígenes de la ciudad vertical, 2006 · Juan-José Chiner Vives (red.), Los hoteles del paraíso 1954–1964, 2005

architect · Plan General 1990

Juan-José Chiner Vives

Plan General
1990
Tentoonstellingen
2005 en 2006/07

De Benidormse architect stelde de herziening van het bestemmingsplan op die in 1986 onder burgemeester Manuel Catalán Chana begon. Daaruit kwam het Plan General van 1990 voort, dat nog altijd geldt. In de hoogbouwzones mag 30 procent van een perceel worden bebouwd, een vaste hoogtegrens is er niet.

Chiner is ook de kroniekschrijver van de vroege jaren. In 2005 stelde hij in het cultureel centrum van de CAM in Benidorm de tentoonstelling “Los hoteles del paraíso 1954–1964” samen, met hotelfolders uit het stadsarchief, in 2006, bij de 50e verjaardag van het plan van 1956, de tentoonstelling “Benidorm. Los orígenes de la ciudad vertical”. In de catalogus daarvan rekent hij af met een mythe: dat Benidorm in 1956 het eerste Plan General van Spanje had, houdt bij controle van de dossiers geen stand.

Bronnen: Mª Nieves Higueras López, Benidorm, estudio de su modelo urbanístico (Proyecto Fin de Grado), 2012 · Juan-José Chiner Vives, Benidorm. Los orígenes de la ciudad vertical, 2006 · Juan-José Chiner Vives (red.), Los hoteles del paraíso 1954–1964, 2005

socioloog · “Benidorm, ciudad nueva”

Mario Gaviria

Studies
1972–1974
Boek
Benidorm, ciudad nueva (1977)

De socioloog voerde van 1972 tot 1974 de eerste systematische studies uit naar de stranden van Benidorm en hun gebruikers. Daaruit ontstond met José Miguel Iribas, Françoise Sabbah en Juan Ramón Sanz Arranz het tweedelige werk “Benidorm, ciudad nueva” (Editora Nacional, Madrid 1977; Chiner noemt 1975).

Het boek analyseert de bouwverordeningen van 1956 tot 1974 zone voor zone: hoogtes, minimale percelen, afstanden en bouwvolume. Zijn tabellen vormen de basis van latere afstudeerscripties over de stedenbouw van Benidorm. Gaviria liet ook zien dat de volumeregel het bouwvolume in de praktijk niet constant hield. Volgens zijn cijfers mocht men op 1.000 m² aan de Playa de Levante in 1956 2.580 m³ bouwen, na de wijzigingen vanaf 1958 4.000 m³.

Bronnen: Juan-José Chiner Vives, Benidorm. Los orígenes de la ciudad vertical, 2006 · Mª Nieves Higueras López, Benidorm, estudio de su modelo urbanístico (Proyecto Fin de Grado), 2012 · Pedro Touceda Gutiérrez, Reconstrucción del desarrollo urbano de Benidorm (TFG, ETSAM-UPM), 2024

architect · Edificio Frontalmar

Vicente Aliena Goiti

Vergunning Frontalmar
1963
Draagconstructie
stalen skelet

De architect ontwierp vanuit Valencia het Edificio Frontalmar aan de Playa de Levante, dat in 1963 de bouwvergunning kreeg. Volgens de moeilijk leesbare legenda van de bouwtekening was hij tegelijk mede-eigenaar. De tentoonstellingscatalogus van Juan-José Chiner Vives noemt het Frontalmar de eerste wolkenkrabber van Benidorm; in 1964 was het in aanbouw.

In de bouwaanvraag stond dat een toren mooier was dan 125 meter gevelwand met de gebruikelijke vijf bouwlagen en ruimte liet om te parkeren. De stad stemde in, omdat het volume gelijk bleef, maar er meer open ruimte en zeezicht ontstond. Er werd gebouwd met een stalen skelet naar het voorbeeld van de Finca de Hierro in Valencia. Deze bouwwijze bleef in Benidorm tot begin jaren 1970 gebruikelijk, daarna kreeg gewapend beton de overhand.

Bronnen: Juan-José Chiner Vives, Benidorm. Los orígenes de la ciudad vertical, 2006 · Miriam Ponce, Así se lee Benidorm (Universidad de Alicante), 2022

1927–2005 · architect

Juan Guardiola Gaya

Opdrachtgever
Coblanca
Torens
Torre Coblanca, Torre Benidorm

Guardiola kwam uit Reus en studeerde in 1957 af in Barcelona. Als student werkte hij bij Francesc Mitjans mee aan Camp Nou en leerde daar het schoonbeton kennen. Voor bouwbedrijf Coblanca ontwierp hij van 1963 tot 2000 de meeste van hun gebouwen, tientallen torens. De aftrap was de Torre Coblanca, een van de eerste torens van de stad.

Een studie van de Universiteit van Alicante vergelijkt de toren met Mies van der Rohes Lake Shore Drive Apartments in Chicago, maar als tegenpool: Mies ordent alles rond een centrale kern, Guardiola richt de woningen naar zon en uitzicht. Hij schilderde en maakte assemblages. In Alicante ontwierp hij het casino aan de Explanada (1976), in Benidorm het winkelcentrum La Noria (1979).

Bronnen: Vía Arquitectura · Crónica Global, 2025 · RUA, Universidad de Alicante

architect

Roberto Pérez-Guerras

Torens
Intempo, Neguri Gane

De architect uit Alicante heeft naar eigen zeggen vijf torens in Benidorm ontworpen, waaronder Neguri Gane, samen met Julio Pérez Gegúndez, en Intempo. Vóór elk ontwerp bezoekt hij het perceel, het liefst bij zonsopgang. Bij Intempo zou een meeuw de doorslag hebben gegeven voor de hoogte; bovenop zit, zoals hij zegt, “een kegel, een diamant”.

Sommige plannen bleven op papier: een toren in Benidorm waarvan de bovenste 20 verdiepingen moesten kunnen draaien, en een moskee boven de zee in Libië. In 2022 verscheen zijn biografie “Construyendo fuertes” van Martín Sanz Moros. Die werd gepresenteerd in Intempo.

Bronnen: Alicante Plaza · Pérez-Guerras Arquitectos · CTBUH Skyscraper Center

1935–2018 · architect

Antonio Escario Martínez

Toren
Gran Hotel Bali, 186 m

Escario, geboren in Albacete, ontwierp het Gran Hotel Bali. Het ontwerp werd uitgewerkt in een team met F. Candel, R. Luelmo en F. Sanchís. In Benidorm had hij eerder al het Edificio Santa Margarita gebouwd.

Van 1970 tot 1989 leidde hij met José Antonio Vidal en José Vives het bureau “Escario, Vidal y Vives”. Tot zijn gebouwen behoren de “Pagoda” in Valencia, het museum van Albacete, de luchthaven van Vigo en de zetel van het EU-merkenbureau in Alicante. Hij overleed in 2018 in Valencia.

Bronnen: Wikipedia ES, Antonio Escario · Revista de Obras Públicas, 2014 · CTBUH Skyscraper Center

† 2023 · constructeur

Florentino Regalado Tesoro

Projecten
meer dan 4.500
Torens (selectie)
Intempo, Gran Hotel Bali, Torre Lúgano, Neguri Gane, Kronos

Nauwelijks een naam zit in zoveel torens van Benidorm. De ingenieur uit de provincie Cáceres, in Alicante “un cacereño de Alicante” genoemd, berekende de constructie van Intempo, Gran Hotel Bali, Torre Lúgano, Neguri Gane, Kronos, Torre Levante, Costa Blanca I en de Miragolf-torens. In totaal rekende hij meer dan 4.500 projecten door. Het stadhuis van Benidorm zou hij met de hand hebben berekend.

In 2014 legde hij in de Revista de Obras Públicas de geschiedenis van de hoogbouw in Benidorm uit vanuit het oogpunt van de ingenieur. Voor Costa Blanca I noemt hij wandschijven van 8,50 meter en een slankheid van 1:13. Op 3 juni 2026 vernoemde Alicante de voetgangersbrug over de Avenida de Dénia naar hem.

Bronnen: Ayuntamiento de Alicante, 2026 · Revista de Obras Públicas, 2014 · CTBUH Skyscraper Center

architect

Carlos Gilardi

Torens
Torre Levante, Hotel Meliá Benidorm

Gilardi ontwierp de Torre Levante (1985); de constructie berekende Florentino Regalado. De toren geldt als het eerste gebouw van Benidorm boven de 100 meter. Volgens Regalado viel de verstijving in de sokkel bewust klein uit, omdat de winkelruimte op de begane grond zo waardevol was. Gilardi noemt de toren tot op heden als eerste referentie van zijn bureau. Later bouwde hij het Hotel Meliá Benidorm, de SHA Wellness Clinic in Albir en het Palau Altea. Hij is al zo'n 40 jaar actief als architect.

Bronnen: CTBUH Skyscraper Center · Revista de Obras Públicas, 2014 · Houzz, Carlos Gilardi

1937–2014 · bouwondernemer

Manuel Peláez Castillo

Bedrijf
ECISA, opgericht 1968
Torens (selectie)
Neguri Gane, Sol de Poniente, Gemelos 26, Don Jorge, Torre d'Oboe

Peláez kwam uit Benalúa de las Villas bij Granada, had geen schooldiploma en werkte als ober en handelaar in bouwmaterialen. In 1968 richtte hij met zijn broers Miguel en José Luis op de Canarische Eilanden het bouwbedrijf ECISA (Estructuras y Cimentaciones Insulares) op. Bij elke bouwstart gold het motto “¡Vamos directos al triunfo!”.

In Benidorm bouwde ECISA meer dan 30 torens met meer dan 25 verdiepingen, meer dan een derde van alle torens van de stad. Daartoe behoren Neguri Gane, Sol de Poniente, Gemelos 26, Don Jorge, Cibeles en het stadhuis. Het bedrijf koos al vroeg voor cassettevloeren van gewapend beton in plaats van stalen liggers.

Bronnen: El Español, 2022 · CTBUH Skyscraper Center

† 2026 · bouwondernemer en hotelier

Joaquín Luis Pérez Crespo

Start bouw
1988
Opening
17 mei 2002

Pérez Crespo begon in 1988 met het Gran Hotel Bali aan het westelijke uiteinde van Poniente. Hij financierde de bouw zonder banklening, daarom sleepte die zich zo'n 14 jaar voort. Bij de opening op 17 mei 2002 was het hotel met 186 meter het hoogste gebouw van Spanje en het hoogste hotel van Europa. Hij bleef tot het eind eigenaar. In december 2025 eerden zo'n 50 hoteldirecteuren uit Benidorm hem tijdens hun jaarlijkse bijeenkomst in het Bali. Hij overleed begin augustus 2026.

Bronnen: Arquitectura Viva · Alicante Plaza, 2026 · Alicante Plaza, 2025

† 2009 · frescoschilder en hotelier

Felipe Pastor

Perceel
11.635 m²
Opening Delfín
1963

Pastor zag het perceel aan het westelijke uiteinde van Poniente in 1957 en zou hebben gezegd: “Jullie staan op goud.” Op 30 december 1957 kocht hij met partners 11.635 vierkante meter. Op 20 juli 1963 opende daar Hotel Delfín. De vier geometrische dolfijnen op de gevel ontwierp en schilderde hij in hetzelfde jaar zelf, direct op de muur.

In de jaren 1970 wierf hij in Londen touroperators. Hij bouwde ook Hotel Los Dálmatas, het huidige Hotel Port Benidorm. Pastor overleed in 2009 in Madrid, ruim 90 jaar oud. Waar zijn hotel stond, verrijst nu de Gran Delfín.

Bronnen: Histobenidorm, 2015 · Alicante Plaza, 2023

jaren 1950–60 · hoteliers

De hoteliers van het eerste uur

Grootste hotel rond 1960
Avenida, 122 kamers
Hele jaar open 1961/62
12 hotels

Voordat de torens kwamen, bouwden familiebedrijven de eerste hotels. Francisco Climent Pallarés leidde en bezat Hotel Avenida aan de Calle Martínez Alejos; met 122 kamers was het rond 1960 het grootste van de stad. Zijn folders van 1958 en 1960 zijn de oudste in de collectie van het stadsarchief. José Moncho Mayor liet Francisco Muñoz Llorens Hotel Victoria ontwerpen, dat het eerste hotelzwembad van Benidorm kreeg.

Ramón Ferrando Solbes bezat Hotel en Residencia Madrid, José Martorell leidde L'Illa aan de Playa de Levante. Voor Manuel Fuster Albarat werden in 1958 verbouwingsplannen gemaakt voor een hotel in het voormalige Chalet Payá, dat later Planesia heette. In 1961/62 waren al twaalf hotels het hele jaar open, samen goed voor bijna 80 procent van de hotelbedden.

Bronnen: Juan-José Chiner Vives (red.), Los hoteles del paraíso 1954–1964, 2005 · Histobenidorm, 2013

† 2015 · projectontwikkelaar

José Ignacio de la Serna

Torens
Neguri Gane, Intempo

De projectontwikkelaar uit Baskenland bouwde Neguri Gane (1998–2002). De naam verwijst naar de villawijk Neguri bij Bilbao. Met 148 meter was de toren de hoogste woontoren van Spanje, tot in 2007 de Torre Lúgano werd opgeleverd.

Daarna begon de la Serna aan Intempo, via het bedrijf Olga Urbana, waarin hij meerderheidsaandeelhouder was. Daarmee stond hij achter twee torens die elk als hoogste woontoren van Spanje golden. Hij overleed in februari 2015.

Bronnen: Valencia Plaza, 2015 · Wikipedia ES, Intempo · CTBUH Skyscraper Center

projectontwikkelaar · sinds 1969

Familie Serna (TM Grupo Inmobiliario)

Opgericht
1969, Orihuela
Hoogste project
TM Tower, 230 m

José Luis Serna bouwde in 1969 in Orihuela de eerste woningen; daaruit groeide TM Grupo Inmobiliario met hoofdzetel in Torrevieja. Nu leiden Ángeles, Pablo en Jesús Serna het bedrijf, Pablo Serna als CEO. In Benidorm verrees vanaf 2016 in La Cala eerst Sunset Drive.

In januari 2018 kocht TM volgens EjePrime 165.000 vierkante meter in de tweede lijn van Poniente en bouwde daar onder meer Sunset Sailors. Het grootste project is de TM Tower: 230 meter, volgens TM straks de hoogste woontoren van Europa, met een skybar plus sterrenwacht op de 63e verdieping. Hij werd in september 2025 gepresenteerd voor bijna 400 gasten, met een dronesshow.

Bronnen: El Debate, 2026 · EjePrime, 2018 · TM Grupo Inmobiliario, 2025

1903–1971 · goochelaar en ansichtkaartfotograaf

Fredo Marvelli

Friedrich Jäckel uit Breslau trad vanaf 1920 op als goochelaar “Fredo Marvelli” en werd bekend in Berlijn. Begin jaren 1950 kwam hij met auto en caravan door Benidorm en keerde al snel terug; een vergunning stond hem 30 dagen kamperen op het Levante-strand toe. Hij ligt begraven in Benidorm.

Omdat hij in 1954 geen vergunning kreeg om tegen betaling te fotograferen, legde hij zich toe op ansichtkaarten, naar verluidt als eerste in Benidorm met een vergunning. Halverwege de jaren 1960 droeg hij winkel en vergunning over aan Foto Rueck. Zijn kaarten tonen Benidorm vlak vóór de eerste torens.

Bronnen: Histobenidorm, 2015 · Biblioteca Valenciana (BIVALDI)

1909–1974 · fotografe en fotojournaliste

Ilse Steinhoff

De fotografe uit Barmen fotografeerde bij de Olympische Spelen van 1936 en maakte fotoreizen door Afrika. Na de oorlog werkte ze als fotojournaliste, eerst in Saarbrücken, vanaf 1950 vanuit Stuttgart. Haar fotocollectie van zo'n 2.000 stukken ging in 2010 naar de Basler Afrika Bibliographien.

Van haar is een opname van de haven van Benidorm met vissersboten en uitzicht over Poniente naar de Tossal de la Cala, volgens het archief rond 1930 gemaakt. De foto bevindt zich in de nalatenschap Fernández Fuster van de Universiteit van Zaragoza en heeft een vrije licentie.

Bronnen: Wikipedia DE, Ilse Steinhoff · Universidad de Zaragoza (Flickr)

1901–1994 · etnoloog

Olof Hasslöf

Opnamen
11/12 november 1959

De Zweed promoveerde in 1949 op de vissers van de Zweedse westkust, was van 1946 tot 1967 intendant van het Scheepvaartmuseum in Stockholm en doceerde vergelijkende volkskunde in Stockholm en Kopenhagen. Op 11 en 12 november 1959 fotografeerde hij Benidorm als vissersplaats: boten op het strand, netten herstellen op de pier, het dorp boven de haven met de eerste nieuwbouw van meerdere verdiepingen. Zijn fotoarchief met zo'n 3.000 foto's bevindt zich in het Bohusläns museum in Uddevalla.

Bronnen: DigitaltMuseum, Bénidorm 1959 · DigitaltMuseum · DigitaltMuseum (biografie)

toerismeonderzoeker en verzamelaar

Luis Fernández Fuster

Fernández Fuster schreef standaardwerken van het toerismeonderzoek, waaronder “Geografía general del turismo de masas” en “Introducción a la teoría y técnica del turismo”. Zijn nalatenschap bevindt zich bij de voormalige Escuela de Turismo in Huesca, nu de bibliotheek van de faculteit Bedrijfskunde en Openbaar Bestuur van de Universiteit van Zaragoza.

Daarin zitten foto's uit het staatsarchief voor toerisme, waaronder veel vroege opnamen van Benidorm, onder meer van Ilse Steinhoff, R. Arranz en E. de la Vega. De universiteit zet ze met een vrije licentie online. Veel historische foto's op deze website komen daarvandaan.

Bronnen: Universidad de Zaragoza (Flickr) · Catalogus Université de Nantes · Catalogus Universidad de El Salvador

1946–2013 · filmregisseur

Bigas Luna

Film
Huevos de oro, 1993

De regisseur, schilder en fotograaf uit Barcelona draaide in 1993 “Huevos de oro”, het tweede deel van zijn “Iberische trilogie”. Javier Bardem speelt Benito González, een parvenu die zijn eigen wolkenkrabber wil bouwen. Er werd onder meer gefilmd in Benidorm, Melilla en Miami. In beeld staat de ruwbouw van het Gran Hotel Bali, in het voorjaar van 1993 ergens voorbij de 30e verdieping. Het hotel werd pas negen jaar later voltooid.

Bronnen: Wikipedia EN, Golden Balls · Astrolabio (juanjfdiaz), 2013 · Wikipedia EN, Bigas Luna

* 1960 · filmregisseur

Isabel Coixet

Film
Nieva en Benidorm, 2020
Hoofdrol
Timothy Spall

De meervoudig Goya-winnares schreef en regisseerde “Nieva en Benidorm” (2020), geproduceerd door El Deseo met RTVE, Movistar+ en ViacomCBS. Timothy Spall speelt Peter, een vervroegd gepensioneerde bankmedewerker uit Manchester. Hij reist naar Benidorm om zijn broer Daniel te bezoeken, die daar woont en verdwenen is.

Daniel woont in de Torre Lúgano; een van de eerste shots is gefilmd vanaf het terras van die woning. De opnamen begonnen in januari 2020, de première was op 24 oktober 2020 op het filmfestival Seminci in Valladolid.

Bronnen: El Hype · Benidorm Film Office · Wikipedia EN, It Snows in Benidorm

← Alle thema’s